Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody z dnia 16 kwietnia 2004 r., użytek ekologiczny tworzą pozostałości naturalnych ekosystemów mające znaczenie dla zachowania różnorodności biologicznej. Mogą to być m.in. naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, kępy drzew i krzewów, bagna, torfowiska, wydmy, płaty nieużytkowanej roślinności, starorzecza, wychodnie skalne, skarpy, kamieńce, cenne siedliska przyrodnicze oraz stanowiska rzadkich i chronionych gatunków roślin, zwierząt i grzybów wraz z ich ostojami oraz miejscami rozrodu i sezonowego przebywania.
Na terenie Nadleśnictwa Sieniawa dotychczas utworzono 10 użytków ekologicznych o łącznej powierzchni 67,84 ha. To obszary szczególnie cenne przyrodniczo, pełniące kluczową rolę w ochronie bioróżnorodności, zwłaszcza roślinności wodno-błotnej, szuwarowej i torfowiskowej, a także naturalnych zbiorowisk leśnych. Jednocześnie są ostojami i miejscami rozrodu wielu gatunków zwierząt, w tym ptaków, gadów i płazów.
Sieniawskie lasy wyróżniają się wyjątkowym bogactwem flory i fauny. Występują tu cenne gatunki roślin wodnych, bagiennych i leśnych oraz liczne chronione zwierzęta. Wśród interesujących gatunków roślin występują m.in. fiołek bagienny, ciemiężyca zielona, kosaciec syberyjski, mieczyk dachówkowaty, salwinia pływająca oraz czosnek niedźwiedzi. Na terenie Nadleśnictwa swoje siedliska mają zarówno duże ssaki, jak jelenie, sarny, dziki i łosie, jak i rzadziej spotykane gatunki, dla których obszar ten stanowi ostoję i miejsce rozrodu. Występuje tu również bogaty świat ptaków, nietoperzy i owadów, w tym gatunki rzadkie i chronione, takie jak pachnica dębowa, modliszka zwyczajna oraz czerwończyk nieparek.